Mədəniyyətin sehrli dünyası: Azərbaycan və dünya perspektivi

Hər kəsin öz dünyası var… amma mədəniyyət insanın ruhunu genişləndirir, onu həm keçmişlə, həm də dünya ilə bağlayır. Azərbaycanın qədim İçərişəhər küçələrində gəzdikcə, hər daşın altında bir hekayə, hər divarın üzərində bir tarix hiss edirsən. Burada tarixi nəfəs alırsan, əsrlərlə danışan musiqinin sədalarını dinləyirsən.

Bizim milli musiqi alətlərimiz olan tar, kamança sadəcə səs deyil, ruhun melodiyasıdır. Hər akkordda xalqın arzuları, fədakarlığı və sevgi dolu xatirələri var. Hər xalça motivində isə bir sirlə üzləşirsən: əcdadın gözündəki həyat hekayəsi.

Amma dünya böyükdür… Louvre Muzeyində “Mona Lisa”ya baxarkən sən də hiss edirsən ki, insan yaradıcılığı sərhəd tanımır. Kyoto Tapınakları-dəki sakitlik, Zen fəlsəfəsi ruhunu dincəldir, sən də düşünürsən: hər mədəniyyət öz hekayəsini danışır, amma hamısı bir dildə — insan ruhunun dilində danışır.

Mədəniyyət həm də körpüdür - keçmişlə gələcək, fərqli xalqlar arasında, sənlə mən arasında. Azərbaycan mədəniyyəti dünya ilə dialoq qurur, dünya mədəniyyəti bizə baxır. Biz baxanda isə görürük ki, sənin ruhunla mənim ruhum, qara torpağımızla uzaq ölkələr bir-birinə toxunur.

Və bu toxunuşda, mən hiss edirəm ki, mədəniyyət sadəcə tarix və sənət deyil… o, sevgi, yaddaş və həyatdır. Hər birimiz onun bir parçasıyıq, hər birimiz onun hekayəsini yazırıq.