Elmi araşdırmalar göstərir ki, çiçəklər və arılar arasında çox zəif elektrik yükü fərqi yaranır. Arılar uçarkən bədənlərində müsbət elektrik yükü toplanır, çiçəklər isə adətən mənfi elektrik yükünə malik olur. Arı çiçəyə yaxınlaşdıqda bu elektrik fərqini hiss edir və həmin çiçəyin içində nektar olub-olmadığını müəyyənləşdirə bilir.
Bu qabiliyyət arıların qida axtarışını daha səmərəli edir. Əgər bir çiçək artıq başqa arı tərəfindən ziyarət olunubsa, onun elektrik sahəsi bir qədər dəyişir və digər arılar bunu hiss edərək vaxt itirmədən başqa çiçəklərə yönəlirlər. Beləliklə, arılar enerjilərini daha məhsuldar şəkildə istifadə edə bilirlər.
Maraqlı fakt ondan ibarətdir ki, arılar ultrabənövşəyi işığı da görə bilir. İnsan gözü ilə görünməyən bu işıq spektrində çiçəklərin üzərində xüsusi “bələdçi naxışlar” mövcuddur və bu naxışlar arılara nektarın yerləşdiyi nöqtəni göstərir.
Bu mürəkkəb hiss mexanizmi arıların təbiətdə tozlandırma prosesində nə qədər inkişaf etmiş və vacib rol oynadığını bir daha sübut edir. Arılar vasitəsilə minlərlə bitki növü çoxalır və bu proses ekosistemlərin davamlılığı üçün böyük əhəmiyyət daşıyır.
